Hallo beste Henk,

Alweer lang geleden dat we elkaar een berichtje stuurden. De laatste keer was toen je meldde dat Bertien in verwachting is. Daar kan natuurlijk geen een theaterproject tegenop.

Het aantal repetitiemomenten voor Klei wordt inmiddels langzaam opgevoerd. We werken nu niet alleen op dinsdag en donderdag, maar ook op woensdag. In kleine speciale groepjes. Weet je, "Klei" is van alle deelnemers, het blijft de parel van het hele collectief, maar toch is het ook belangrijk dat degenen die een grotere rol hebben, extra aandacht krijgen om hun personage gestalte te geven. En dat probeer ik nu op woensdag.

Voor alle avonden geldt dat mensen vaak op hun mooist zijn als ze spelen of zingen. Dan ontstaan als vanzelf de ontroerendste en meest geestige momenten.
Jammer voor het publiek in juli dat zij dat nooit in die mate zullen beleven. Je kunt als speler dat nooit zo herhalen. Maar geweldig voor spelers en begeleiders om dat wel tijdens de repetities mee te maken. Live en eenmalig.

De meeste "grotere" rollen zijn verdeeld. Zeker in mijn hoofd. Tegen het moment van de rolverdeling zie ik altijd enigszins op. Ten eerste omdat ik iedereen de rol gun die hij zo graag zou willen, ten tweede omdat ik bij iedere speler wel iets unieks zie die hem voor die speciale rol bijzonder maakt.

De Eeuwige Twijfel slaat dan weer toe: doe ik het wel goed? (Ooit een verstokte katholiek, zie die twijfel dan maar eens kwijt te raken!)

Een belangrijke rol is die van Dorien. Daarvoor had ik 8 spelers thuis bij mij uitgenodigd. We deden enkele opdrachten en er heerste een open, ontspannen sfeer. Meerdere vrouwen waren geschikt. Uiteindelijk heb ik voor Els gekozen omdat ik haar het best bij Michiel vond passen. (Michiel speelt Ot, de tegenspeler van Dorien).

De andere vrouwen gunden het Els van harte, sommige stuurden zelfs een mailtje dat ze het de beste keuze vonden.

Bij de kinderen spitsen de dramalessen zich vanaf nu ook meer en meer toe op het stuk. In samenspraak met juffrouw Anja zijn ook de rollen voor de kids verdeeld.

De locatie waar het project plaats gaat vinden, is nu definitief. Gelukkig maar. Bestuur, producenten en ontwerper hoeven daar vanaf nu geen energie meer in te steken. Voorwaarts, er moet nog zoveel gebeuren!

De muzikale composities voor Klei krijgen meer en meer vorm. Peter (de componist) en ik zitten meestal op een lijn. En anders word ik aangenaam verrast. De muziek wordt heel mooi, recht naar het hart, zonder tierelantijnen, direct. Prachtig in zijn eenvoud. Henk, nog even dit: Bert van den Brink die bij "Klei" op accordeon en harmonium speelt, heeft de Boy Edgar-Prijs gewonnen. (Dat is heel bijzonder: wat de AKO Literatuur prijs is voor schrijvers is de Boy Edgar-Prijs voor musici.) Ik zei meteen tegen de spelers dat we het nu wel echt heel goed moesten doen. Dat het publiek straks anders zou zeggen dat het zo jammer was dat we steeds door de muziek heen zongen en spraken.

Het script wijzigt zich nog steeds. Kees en ik blijven overleggen en aanscherpen. Kees heeft er enkele mooie liedjes bij geschreven.

As. donderdag gaan we voor het eerst zingen. Tutti. Onder leiding van Annelies de dirigent. Sommige spelers zien daar echt naar uit.

Inmiddels zijn we met meer dan 70 mensen. ( alleen spelers; muzikanten en technici heb ik dan niet meegerekend.) Van de spelers is tot nu toe nog niemand afgevallen. Nooit eerder heb ik dat zo meegemaakt. Natuurlijk kan er nu echt helemaal niemand meer bij. Tine en Kick zijn echt de laatste!!!

Henk, we spreken elkaar, maar ik volg je ook via je weblog.

groet iedereen,

tot mails.

Je broer Gerard.